Onze meest geliefde auto is de Saab93 geweest, een heerlijke reisauto. We hebben er drie gehad. Alle drie naar het autokerkhof; de laatste vond het na 400.000 kilometer wel genoeg. Dat die ons zo lang tot in verre oorden bracht is te danken aan een precies en regelmatig onderhoud. Twee keer per jaar rij ik daarvoor 25 kilometer naar Velp, naar mijn vaste Saabspecialist. Terwijl de monteurs aan onze auto sleutelen ga ik boodschappen doen of wandelen. Op één van die wandelingen ontdek ik een oude begraafplaats. Daarna wordt dat mijn vaste stek als de Saab een kleine beurt krijgt. Geen betere plek om te mediteren, een bankje in de schaduw, geen andere mensen dan die, sommigen al jaren geleden, gestorven en begraven zijn. (gepubliceerd op hanswrites.substack.com)